Huisdiereninformatie

Je hond laten bewegen terwijl je zelf sport? Dan kan fietsen met je hond een leuke en ontspannende manier zijn.

Afhankelijk van zijn grootte en conditie kan een hond gemiddeld 10 tot 15 kilometer lopen. Voor honden met een goede conditie is een afstand van 20 kilometer ook goed te doen. Te lange afstanden zullen echter blessures in de hand werken.

Bij temperaturen boven de 23°C  is het niet aan te raden met je hond te gaan fietsen, zeker niet als de zon schijnt.

Hoe moet het?

Je hond moet natuurlijk eerst leren naast de fiets te lopen. Vooraleer je daarmee begint moet de hond eerst volgroeid zijn. Je hond moet ook steeds aan de rechterkant van de fiets lopen. Een hond mag volgens het verkeersreglement niet links van de fiets lopen.

Hij mag ook niet naast de fiets galopperen, want dat belast zijn gewrichten te veel. Als je hond losjes naast je draaft, is alles in orde.

Als je met je hond gaat fietsen, wissel verharde wegen dan af met veldwegen. Zo spaar je de poten van je hond meer dan als je alleen op straat fiets.

Oefenen

Je hond zal eerst moeten wennen aan de fiets. Laat hem er bijvoorbeeld eens aan snuffelen er omheen lopen. Beweeg een beetje met de fiets, zodat de hond ook hieraan vertrouwd geraakt.

Vervolgens kan je met de fiets in de hand en de hond aan de lijn lopen. Laat je hond aan de rechterkant lopen terwijl je zelf aan de linkerkant loopt. Als hij dat kan, kan je ook korte stukjes op de fiets zitten. Geef je hond een beloning als hij netjes naast de fiets loopt.

Als je hond gewend is aan de fiets, kan je een trainingsschema beginnen op te bouwen. Let erop dat je je hond niet compleet uitput.

Tips

- Als je gaat fietsen met je hond, neem dan steeds water mee om aan je hond te geven tijdens de rustpauzes
- Ga niet fietsen als je hond reeds moe is.
- Controleer de nagels of zooltjes van je hond op doorslijten.
- Laat je hond zijn behoefte doen voor je gaat fietsen.
- Een springer is een speciaal fietstuig dat je je hond kan aandoen als je gaat fietsen en dat extra veilig is voor je hond en voor jou, want jij kan je twee handen op het stuur houden.

Slangen zijn fascinerende dieren en kunnen mits de goede behandeling tam zijn. Toch zijn slangen als huisdier niet  geschikt voor iedereen, want ze hebben unieke behoeften. Als je een slang wilt als huisdier, moet je dus zeker zijn dat je hun behoeften volledig begrijpt en eraan kan voldoen.

Enkele overwegingen…

Als je een slang kiest als huisdier, is dat meteen voor een lange periode. Veel slangen kunnen immers langer dan 20 jaar leven.
Aan een slang moet je prooidieren voederen. Deze worden meestal ingevroren. Je zal er dus wat plaats in je diepvries aan moeten opofferen.
Slangen zijn echte ontsnappingskoningen, zorg er dus voor dat je een bak hebt waar de slang niet door kan ontsnappen. Maar houd altijd in je achterhoofd dat slanken het kleinste gaatje kunnen vinden en zich er ook door kunnen wurmen.
Gifslangen of grote wurgslangen zijn nooit aan te raden als huisdier, hoe mooi ze ook kunnen zijn.

De aankoop van een slang

Koop een slang die gekweekt en grootgebracht is in gevangenschap. Koop enkel bij een kweker met een goede reputatie. Wilde slangen die gevangen zijn, zijn altijd meer gestrest en vatbaarder voor ziektes.  Vraag eventueel ook om te demonstreren hoe de slang gevoederd wordt, zodat je er zeker bent dat de slang er al aan gewend is om prooidieren te eten die reeds gedood zijn. Koningspythons kunnen hier bijvoorbeeld wel eens problemen mee hebben.

Geschikte slangen voor beginners

Als je voor de eerste keer een slang neemt als huisdier, zijn de volgende soorten aanraders:

- Korenslangen
- Koningsslangen
- Melkslangen
- Koningspythons

Beginners kunnen best grote wurgslangen, gifslangen en slangen die moeilijk te verzorgen zijn vermijden. Tot deze groep behoren onder andere:

- Boa constrictors
- Tijgerpythons
- Boomboa’s en boompythons
- Waterslangen
- Groene slangen

Pups kunnen allerlei ziektes krijgen, maar de volgende gezondheidsproblemen komen vaak voor, en zijn mits de juiste behandeling relatief onschuldig.

Braken en diarree

Wormen of een plotse verandering  in het dieet van je pup kunnen leiden tot overgeven en diarree. Als je je pup nieuw voedsel wilt geven, doe dat dan geleidelijk aan, zodat zijn spijsverteringsstelsel de tijd heeft om zich aan te passen. Ontworm je puppy regelmatig. Vraag hierover meer uitleg aan de dierenarts. Als je pup ziek is, geef hem dan een dag of twee zacht voedsel als rijst, kip of roerei. Vermijd melk. Als je pup tegelijkertijd moet braken en diarree heeft, kun je best een dierenarts opzoeken.

Voorwerpen  inslikken

Als je pup ouder wordt, zal het alles willen inslikken wat binnen zijn blikveld komt, om zo zijn tanden te trainen. Koop je pup een paar kauwspeeltjes en zorg ervoor dat waardevolle spullen in je huis veilig zijn.  Leg ook spulletjes die gevaarlijke kunnen zijn voor je pup (kleine speeltjes van je kinderen, spullen met giftige stoffen) goed weg. Als je denkt dat  je pup iets heeft ingeslikt, ga dan meteen naar de dierenarts.

Gebroken botten

Pups hebben nog erg fragiele botten en lopen gemakkelijk vouwfracturen (botbreuken waarbij de schors intact blijft) op. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer iemand op de pup trapt. Een pup kan ook een poot breken als hij van de zetel valt of als een kind de pup laat vallen. Als je pup begint te hinken, laat je er best een dierenarts naar kijken, anders kan de hond wel eens voor de rest van zijn leven kreupel blijven.

Autoziekte

Autoziekte komt erg vaak voor bij jonge puppy’s. Bereid je voor op ‘ongelukjes’ en leg een handdoek onder je pup. Geef je pup geen voedsel meer als je van plan bent een autorit te maken. Begin met korte autoritten en laat je pup zo geleidelijk aan wennen aan de beweging van de auto. Na een tijdje kan je dan langere ritten maken.

Bij huisdieren is pijn vaak moeilijk te herkennen. Hier vind je een leidraad om pijn toch op tijd te herkennen bij je hond of kat, zodat je kunt ingrijpen voor het te laat is.

Geluiden

Er bestaan veel misvattingen over huisdieren en pijn. Dat een hond niet aan het janken is of een kat niet klagerig miauwt, betekent niet dat ze geen pijn hebben. De meeste dieren maken slechts weinig geluid als ze pijn hebben. Huisdieren lijden vaak in stilte. Dat komt door hun overlevingsinstinct. Hoe minder geluid ze maken, hoe kleiner de kans dat ze de aandacht trekken van roofdieren. Maar langs de andere kant kan een kat ook spinnen, terwijl dat niet hoeft te betekenen dat ze tevreden is. Katten kunnen ook spinnen als ze kwaad of angstig zijn of als ze pijn hebben.

Signalen

Het is dus belangrijk dat jij of de dierenarts het huisdier goed onderzoeken om vast te stellen of het nu pijn lijdt of niet. Er zijn bepaalde signalen die erop kunnen wijzen dat het huisdier pijn heeft. Zo kunnen geluiden als grommen, janken en jammeren op pijn wijzen. Een huisdier met pijn zal zich vaak van de familie afzonderen en zich proberen te verbergen.  Het dier kan ijsberen, zich rusteloos gedragen of voortdurend andere houdingen aannemen. Een huisdier met pijn zal vaak hijgen. Sommige dieren kunnen grommen of happen als je ze probeert aan te raken. Ze zullen vaak minder eetlust hebben, lusteloos zijn en minder aandacht hebben voor persoonlijke hygiëne (vooral bij katten).

Lichaamstaal kan erg belangrijk zijn. Bij lokale pijn zal het dier vaak likken of bijten aan de pijnlijke plek. Als het een gebroken poot of klauw heeft, zal het die proberen te verbergen door hem onder zich te verstoppen. Deze dieren zullen ook manken en geen gewicht plaatsen op de pijnlijke poot. Bij buikpijn zullen honden zich soms uitstrekken op de vloer. Andere signalen die erop kunnen wijzen dat het huisdier pijn heeft, zijn verwijde pupillen, een verhoogde hartslag en ademhaling en verhoogde bloeddruk.

Gedraagt je oude, trouwe viervoeter zich soms vreemd? Misschien heeft hij wel last van dementie! Deze signalen kunnen erop wijzen dat je hond aan het dementeren is:

- Je hond verdwaalt in hoeken of aan de verkeerde kant van de deur
Dit is een bekend symptoom van dementie bij honden. De hond blijft in een hoek staan of blijft voor een deur aan de verkeerde kant (waar de scharnieren zitten) staan wachten tot hij opengaat.

- Je hond blijft doelloos rondwandelen
De hond ijsbeert door het huis, zonder duidelijk doel te hebben, en is daarbij vaak angstig.

- Je hond begroet je niet meer
Een demente hond zal vaak geen menselijk gezelschap meer opzoeken of wegwandelden wanneer hij geaaid wordt. Hij zal je ook niet meer begroeten als je net binnenkomt.

- Je hond blaft zonder reden
Je hond kan blaffen omdat hij de leden van het gezin niet langer herkent of omdat hij verdwaald is in de tuin of achter een deur. Dementen honden zijn vaak over het algemeen heel verward.

- Je hond verliest zijn eetlust
Een hond met dementie vergeet vaak te eten of verlies zijn interesse in voedsel. Als je merkt dat hij niets meer eet, kan je best je dierenarts contacteren.

- Je hond slaapt onregelmatig
Een demente hond kan meer slapen dan normaal het geval is of dag en nacht met elkaar verwisselen. Hij slaapt dan overdag en is ’s nachts heel verward.

- Je hond reageert niet meer op bevelen
Het kan natuurlijk ook zijn dat je hond slechter hoort, wat ook heel normaal is bij oudere honden. Maar demente honden kunnen het bevel niet zo goed verwerken als voordien. De hond heeft vaak zelfs moeite om zijn eigen naam te begrijpen.

De meeste mensen die ooit een kat gehad hebben zijn vertrouwd met het fenomeen haarballen.  Katten hebben de gewoonte deze haarballen, die ontstaan wanneer ze hun eigen haren inademen, op verschillende plaatsen in het huis achter te laten. Haarballen zijn helemaal niet abnormaal, maar kunnen bij iedere kat voorkomen.

Een kat wast haar vacht dagelijks grondig door eraan te likken. Zo wordt de vacht niet alleen proper, maar slikt de kat ook heel wat haren in. Dat haar wordt normaal gezien vermengd met het eten en komt er terug uit via de stoelgang. Maar soms blijft het haar in de maag achter en vormt daar een bal. Wanneer die bal te groot wordt, zal de kat hem uitbraken. Zo’n haarbal is ongeveer 1 cm. breed en 4 cm. lang. Langharige katten hebben er vaker last van dan kortharige.

Een kat die veel last heeft van haaruitval of huidklachten zal gemakkelijk last krijgen van constipatie. Andersom zal een kat met chronische constipatie ook veel haar in haar stoelgang hebben. Te veel haar kan leiden tot erg droge, harde stoelgang die moeilijk door de darmen kan bewegen. Daardoor zal de stoelgang gemakkelijker vast komen te zitten in de darmen.

Behandeling

Een behandeling is meestal niet noodzakelijk. Gewone haarballen kunnen gemakkelijk onder controle gehouden worden door glijmiddelen te gebruiken die ervoor zorgen dat het transport van de haren naar de dunne darmen beter verloopt. Deze glijmiddelen zijn verkrijgbaar in de vorm van smakelijke pasta’s die de kat een of twee keer per week oraal moet innemen. Bij constipatie kun je je kat een beetje paraffine geven om de stoelgang malser te maken.

Voorkomen

Borstel de vacht van je kat regelmatig. Langharige katten kun je zelfs best meerdere keren per week kammen, zeker tijdens de ruiperiode.

Als je kat regelmatig last heeft van haarballen, kun je best eens proberen zijn dieet aan te passen. Verschillende merken van kattenvoeding brengen zelfs aangepaste voeding op de markt. Het is ook een goed idee je kat tweemaal per week een beetje tonijn te geven.  In die vis zitten gezonde vetzuren die de vacht in een goede conditie houden.

Ten slotte kun je bij de dierenspeciaalzaak ook kattengras kopen. Die grassprieten hiervan rollen zich rondom het haar zodat het gemakkelijk het lichaam kan verlaten.

Door een geïrriteerde huid kan je hond zich heel slecht voelen. En voor jou is het natuurlijk ook geen pretje de hele dag naar het gekrab van je trouwe viervoeter te moeten luisteren. Maar wat kunnen precies de oorzaken zijn van een geïrriteerde huid bij honden?

Schurft

Schurft is een huidafwijking bij dieren die veroorzaakt wordt door huidmijten. Schurft is vrij gemakkelijk te behandelen maar daarvoor is wel eerst een juiste diagnose door je dierenarts nodig. Schurft leidt bij honden tot extreme jeuk, daardoor zullen zij heel hard krabben en zal de huid er rood en geïrriteerd uitzien.

Ringworm

Ringworm is een schimmelziekte van de huid, die erg besmettelijk is. Het is te herkennen aan kale plekken op de huid, vaak met schilfers of korstjes. Soms treedt er ook jeuk op.

Mallassezia dermatitis

Mallassezia dermatitis is een huidaandoening die veroorzaakt wordt door een gist die bij honden op de huid voorkomt. Bij de meeste honden veroorzaakt deze gist geen enkel probleem, maar sommige zijn er extra gevoelig voor. Mallassezia dermatitis gaat altijd gepaard met jeuk, waardoor besmette dieren extra vaak zullen krabben.

Vlooienallergie

Je hond kan ook allergisch zijn voor vlooien. Dat betekent dat hij allergisch is voor het speeksel van vlooien. Als de vlooi bijt, zal dat leiden tot heel veel jeuk bij de hond. Dat gaat gepaard met korstjes en kleine rode bultjes op de rug van de hond.

Eczeem

Allergieën zoals een allergie voor pollen of voor huisstofmijtallergie, kunnen ook bij je hond tot een jeukerige huid en lopende ogen leiden. Er zijn verschillende medicijnen beschikbaar om irritaties die gepaard gaan met de allergieën te onderdrukken.

Voedselallergie

Je zou het misschien niet verwachten, maar voedselallergieën komen erg vaak voor bij honden. De meest voorkomende voedselallergieën bij honden zijn maïs en tarwe.

Ratten,  het woord heeft voor veel mensen een negatieve bijklank. Toch kunnen tamme huisratten erg leuke huisdieren zijn. Het zijn lieve, sociale beestjes die je gemakkelijk tam kan maken.

De feiten

De grootte van een tamme rat is 15 tot 35 cm. Ratten zijn nachtdieren en dus ’s nachts het meest actief. Ratten komen erg vroeg in de puberteit, al rond de leeftijd van zes tot acht weken. Dit is echter te jong om er mee te kweken, zorg er dus voor dat ze voor die leeftijd uit elkaar gehaald worden.

Ratten zijn intelligente dieren die gemakkelijk tam gemaakt worden. Ze zijn gemakkelijk te verzorgen, maar hebben wel voldoende aandacht nodig.  Ratten zijn erg sociaal en worden dus best samen met een andere rat of ratten gehouden. Best zet je ratten van hetzelfde geslacht samen. Mannetjesratten kunnen zich perfect met elkaar verstaan, zeker als ze al op jonge leeftijd samen geplaatst worden. Mannetjesratten zijn iets groter en luier dan vrouwtjesratten en hebben een grovere vacht.

Aanschaf van een rat

Vermijd het om een rat te kopen die in paniek slaat als je hem in je hand neemt, zeker als hij niet snel ontspant. Maar kies ook geen rat die enorm rustig is, want die zou wel eens ziek kunnen zijn. Een rat die nieuwsgierig genoeg is om je te benaderen is vaak een goede keuze.

De rat moet een afgerond lichaam hebben. Jonge ratten zijn vaak wel iets magerder. De neus, ogen en oren moeten proper zijn. De vacht moet er verzorgd uitzien. De huid mag geen wondjes vertonen en mag niet rood of schilferig zijn. Let ook op de ademhaling van de rat. De rat zou niet moeten niezen en geen uitscheiding uit de neus of ogen hebben. Dat wijst immers op luchtwegproblemen, wat vrij vaak voorkomt bij ratten.

Voeding

Ratten mogen in de eerste plaats natuurlijk rattenvoer eten. Ook fruit en groente is ideaal (appels, sinaasappels, peer, perzik, mango, druiven, bloemkool, paprika, broccoli, maïs, enz. Kool mogen ze niet eten. Spaghetti, brood en rijst vinden ze ook lekker. Ratten mogen ook wel eens een stukje gekookte vis, kip of ei hebben, maar niet te vaak. Ook noten vinden ze erg lekker, maar hier mogen ze niet te veel van krijgen.

Huisvesting

Houd ratten bij voorkeur in een ruime kooi met een goede bodembedekking. De bodembedekking mag voor ratten niet bestaan uit zaagsel, zoals dat voor konijnen wordt verkocht, dat veroorzaakt luchtwegproblemen bij ratten. Kies voor een bodembedekking als beukensnippers, geperste houtkorrels of hennepvezels. De kooi moet je een of tweemaal per week schoonmaken. Het drinkwater doe je best in  een flesje, dat kunnen ze niet omgooien.

Opvoeding

Je rat tam maken is eigenlijk niet zo moeilijk. Rittens (jonge ratjes) leren vaak al van hun moeder dat ze niet mogen bijten. Koop je ratten op een adres met een goede naam, zodat ze zeker al genoeg aandacht van mensen gehad hebben. Daarna moet je je rat leren dat hij je kan vertrouwen. Geef hen voldoende aandacht en beloon hen soms met een lekker  hapje. Je kunt je rat ook trucjes aanleren, zoals op je schouder blijven zitten, via je arm naar je toekomen, enz. Dit leer je ze door hen bijvoorbeeld telkens opnieuw op je schouder te zetten en ze regelmatig te belonen met een snoepje.  Ratten lopen ook een graag vrij rond. Het is een aanrader ze iedere dag een uurtje uit hun kooi te laten. Ratten knagen graag, zorg er dus wel voor dat je kamer veilig is.

Katten zijn als het op voedsel aankomt afhankelijk van hun baasjes. Als baasje moet jij dus je verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat je het beste kattenvoer uitkiest voor je huisdier.

Welke voedingsstoffen heeft een kat nodig?

- Proteïne uit vlees, vis of gevogelte
- Het aminozuur taurine
- Andere vitaminen, materialen, enzymen en vetzuren
- Water

Voer uit blik of droogvoer?

Deze vraag heeft iedere katteneigenaar zich wel al eens gesteld. Zowel blik- als droogvoer bevatten alle voedingsstoffen die een kat nodig heeft. Beide soorten hebben voor- en nadelen.

Voordelen van droogvoer:

- Het is geconcentreerd, waardoor de kat er maar een kleine hoeveelheid van nodig heeft.
- Het gaat tandbederf tegen doordat het zo knapperig is
- Het is gemakkelijk om te bewaren
- Het is goedkoper

Nadelen van droogvoer:

- Katten vinden de smaak doorgaans minder lekker
- Het voer bevat weinig water

Voordelen van blikvoer:

- Katten vinden het beter smaken
- Het bevat meer water, katten drinken vaak niet genoeg
- Je kunt het blikvoer ongeopend jaren bewaren

Nadelen van blikvoer:

- Het is duurder
- Eens geopend, kun je het niet meer bewaren

De meeste specialisten zijn het erover eens dat een afwisselend dieet met zowel droogvoer als blikvoer het beste is voor katten. Daar zijn een aantal redenen voor:

- Droog voedsel kan je laten staan, zodat de kat altijd iets heeft als ze honger heeft.
- Blikvoer bevat veel water en veel katten drinken niet genoeg.
- Als katten iedere dag hetzelfde voer krijgen, kunnen ze het beu worden en gewoon stoppen met eten.

Je huisdier kan ziek zijn zonder dat jij het weet. Voer dit kort medisch onderzoek uit om vast te stellen of je huisdier gezond is. Als je denkt dat er iets mis is, ga dan naar de dierenarts.

1. Voelt de vacht vettig aan? Is de kleur van de huid grijs-wit of is de huid rood of roze ten gevolge van een ontsteking? Zie je schurftachtige schilferingen of dode huid rond de haren van je huisdier?

2. Gebruik je vingers om tegen het haar van je huisdier in te strijken. Zie je zwarte spikkeltjes? Dat zijn de uitwerpselen van vlooien.

3. Ruik nu eens aan je vingers. Als ze stinken, wijst dat op een slechte gezondheid.

4. Als je de ogen van je huisdier onderzoekt, controleer dan eens of er niets is achtergebleven  in de ooghoeken. Trek  je onderste ooghoeken naar beneden zodat je de onderzijde ziet. Zijn de oogleden rood vanbinnen of geïrriteerd aan de randen?

5. Neem een kijkje in de oorholtes. Zie je veel oorsmeer? Ziet de binnenkant van de oren er vettig uit? Ruiken de oren slecht?

6. Controleer het tandvlees op een rode lijn dicht tegen de tandwortel.

7. Check ook de tanden zelf. Hebben ze een witte glans of zijn ze bedekt met een bruin laagje?

8. Voel ten slotte ook aan de wervelkolom in het midden van de rug. Voel je zijn ribben duidelijk?  Voel je in het midden duidelijk een uitsteeksel? Als het antwoord op deze vragen ja is, is je huisdier duidelijk te mager.