Tag

Heeft je hond een rode, geïrriteerde of schilferige huid?

Door een geïrriteerde huid kan je hond zich heel slecht voelen. En voor jou is het natuurlijk ook geen pretje de hele dag naar het gekrab van je trouwe viervoeter te moeten luisteren. Maar wat kunnen precies de oorzaken zijn van een geïrriteerde huid bij honden?

Schurft

Schurft is een huidafwijking bij dieren die veroorzaakt wordt door huidmijten. Schurft is vrij gemakkelijk te behandelen maar daarvoor is wel eerst een juiste diagnose door je dierenarts nodig. Schurft leidt bij honden tot extreme jeuk, daardoor zullen zij heel hard krabben en zal de huid er rood en geïrriteerd uitzien.

Ringworm

Ringworm is een schimmelziekte van de huid, die erg besmettelijk is. Het is te herkennen aan kale plekken op de huid, vaak met schilfers of korstjes. Soms treedt er ook jeuk op.

Mallassezia dermatitis

Mallassezia dermatitis is een huidaandoening die veroorzaakt wordt door een gist die bij honden op de huid voorkomt. Bij de meeste honden veroorzaakt deze gist geen enkel probleem, maar sommige zijn er extra gevoelig voor. Mallassezia dermatitis gaat altijd gepaard met jeuk, waardoor besmette dieren extra vaak zullen krabben.

Vlooienallergie

Je hond kan ook allergisch zijn voor vlooien. Dat betekent dat hij allergisch is voor het speeksel van vlooien. Als de vlooi bijt, zal dat leiden tot heel veel jeuk bij de hond. Dat gaat gepaard met korstjes en kleine rode bultjes op de rug van de hond.

Eczeem

Allergieën zoals een allergie voor pollen of voor huisstofmijtallergie, kunnen ook bij je hond tot een jeukerige huid en lopende ogen leiden. Er zijn verschillende medicijnen beschikbaar om irritaties die gepaard gaan met de allergieën te onderdrukken.

Voedselallergie

Je zou het misschien niet verwachten, maar voedselallergieën komen erg vaak voor bij honden. De meest voorkomende voedselallergieën bij honden zijn maïs en tarwe.

Tags , , , , , , ,

Wat is de oorzaak van haarverlies bij konijnen?

Als je een verandering van gedrag opmerkt bij je konijn, maak dan een afspraak met een dierenarts in je buurt. Probeer een dierenarts te vinden die zich specifiek bezig houdt met konijnen en verwante diersoorten: hij zal beter in staat zijn een diagnose te stellen en een gepaste behandeling te starten dan een dierenarts die er niet in gespecialiseerd is.

Hieronder geven we een aantal oorzaken van huidirritatie of jeuk (prutitis) en het uittrekken van haar bij konijnen. Vele oorzaken zorgen voor gelijkaardige symptomen, dus het is altijd nodig er een professioneel dierenarts bij te halen. Start nooit zelf zomaar een behandeling.

Oorzaken van haarverlies

Het zou kunnen dat je konijn zwanger is. Dan kan het grote stukken haar uittrekken voor het bouwen van een nest. Dit wordt beschouwd als normaal gedrag, er is dus geen behandeling nodig.

Cheyletiellavachtmijten vormen een andere oorzaak. Meestal zorgt dit voor schilferende dermatitis met matig haarverlies. Er kunnen korsten op de huid ontstaan en je konijn kan er ook jeuk van ondervinden. Een ringworm of dermatomycosis (een soort schimmel) kan zorgen voor plaatselijke droge, schilferige letsels. Ook hierbij kan jeuk optreden.

Een slechte omgeving kan ook de oorzaak zijn. Een ruw vloeroppervlak, contactirritatie door bijvoorbeeld schoonmaakproducten voor de kooi van het konijn kunnen haarverlies veroorzaken. Door vochtigheid kan dermatitis ontstaan. Een stafylokokkenbacterie kan voor pijnlijke voetzooltjes zorgen bij je konijn (pododermatitis). Een infectie met de pasteurella multocidabacterie leidt tot vochtafscheidende dermatitis.

Ook de voeding kan een probleem zijn. Voeding van lage kwaliteit of eten dat te weinig vezels bevat kan diarree veroorzaken. Dit verhoogt de vochtigheid in de vacht en rond de kooi.

Haarverlies door stress zorgt voor lokale of verspreide distributie van letsels. Ook vlooien kunnen een oorzaak zijn van haarverlies, net zoals oormijten. Deze laatste parasieten verspreiden zich in zeldzame gevallen ook naar andere plaatsen dan de oren, bijvoorbeeld naar de dijen of poten.

Soms is het moeilijk om een diagnose te stellen: het is niet altijd zeker dat er een oorzaak gevonden wordt. Men noemt de oorzaak dan ‘idiopathisch’ (wat zoveel wil zeggen als ‘we weten niet wat de aandoening veroorzaakt’).

Mogelijke behandelingen

De dierenarts kan na het stellen van de diagnose behandelingen voorschrijven, zoals de nagels heel kort knippen, de specifieke oorzaak aanpakken en de kooi proper en droog houden. De stress voor het konijn moet tot het minimum beperkt worden.

Tags , , , ,