Ontsteking van het externe oorkanaal (otitis externa) of ontsteking van het middenoor (otitis media) kan je huisdier heel wat last bezorgen. Het is dan aan te raden een specialist in te roepen, maar ook handige raadgevingen kunnen van pas komen. In wat volgt bespreken we kort de oorzaken, de symptomen en de remedies voor oorontstekingen bij honden en katten.
Ontsteking van het externe oorkanaal wordt vaak veroorzaakt door bacteriën en gisten, maar ook ophoping van puindeeltjes en oorsmeer, een haarbol en een vreemd voorwerp komen voor als oorzaken van ontsteking. Daarnaast kan het oor ook beschadigd worden bij het schoonmaken, waardoor het beschadigde oor kan ontsteken. Gezien de oorzaken van oorontstekingen, zijn honden vatbaarder voor een oorontsteking dan katten. Honden met hangende oren of veel haar in hun oren lopen het grootste risico op een ontsteking van het externe oorkanaal. Bij katten is vooral het Perzische kattenras gevoelig voor een oorontsteking.
Naast het externe oorkanaal, kan ook het middenoor ontsteken. Ontsteking van het middenoor vloeit vaak voort uit een ontsteking van het externe oorkanaal. Raadpleeg daarom steeds een dierenarts om de ontsteking van het externe oorkanaal zo snel mogelijk te genezen. Ontsteking van het middenoor kan ook veroorzaakt worden door een vreemd voorwerp in het middenoor of door een gebroken trommelvlies.
Beide ontstekingen kunnen ook het gevolg zijn van een andere ontsteking of van oormijt.
Je huisdier zal veel last ondervinden van de ontsteking en zich ongemakkelijk gedragen. Geen comfortabele lighouding vinden, schudden met de kop en krabben aan de oren zijn gedragingen die kunnen wijzen op een oorontsteking. Ook de oren zelf kunnen symptomen van een oorontsteking vertonen. Rode oren die een indringende onaangename geur verspreiden en zwart of geelachtig vocht afscheiden, wijzen op een oorontsteking. Wanneer je huisdier zijn of haar kop vaak kantelt, wijst dit op ontsteking van het middenoor.
Een dierenarts kan na onderzoek en analyse de gepaste behandeling voorschrijven. Vaak gaat het om het al dan niet operatief verwijderen van het vreemd voorwerp, het insmeren van de ontstoken plaats met zalf of het toedienen van andere medicijnen. Belangrijk is ook om het oor gedurende enkele weken dagelijks met een daartoe aanbevolen product te reinigen en contact met water zoveel mogelijk te vermijden.
honden, katten, oorontsteking, oren Oormijt komt meestal voor vlak na de nestperiode bij jonge honden. Mijten (of Otodectes Cynotis) zijn microscopisch kleine witte parasieten die leven van huidschilfers in de gehoorgang. Ze veroorzaken een overgevoeligheidsreactie bij hun gastheer die zorgt voor hevige jeuk en overmatige productie van oorsmeer.
Oormijt wordt enkel overgedragen via rechtstreeks contact, maar is uitermate besmettelijk. Langharige honden met hangoren zijn het meest vatbaar voor deze aandoening.
Je hond heeft vermoedelijk last van oormijt wanneer:
• hij voortdurend aan zijn oren krabt
• hij vaak met zijn hoofd schudt
• hij kleine wondjes heeft aan de oorschelpen
• zijn oorsmeer donkerbruin tot zwart verkleurd en/of korrelig is
• zijn oren rood en/of ontstoken zijn
Een dier kan oormijt ook overdragen op mensen, maar enkel na langdurig en intensief contact. Bij mensen resulteert een besmetting meestal in kleine jeukende bultjes op de buik en de armen.
Voorkomen is altijd beter dan genezen. Maak daarom regelmatig de oren van je hond schoon en verwijder eventuele haren in de gehoorgang. Dit helpt niet alleen om oormijt te voorkomen, maar verminderd ook de kans op ontstekingen.
Wanneer je vermoedt dat je hond toch oormijt heeft, is het belangrijk zo snel mogelijk een dierenarts te raadplegen. Hij kan de juiste diagnose stellen en een aangepaste behandeling voorschrijven.
Naargelang de ernst van de situatie wordt oormijt bij honden doorgaans aangepakt met:
• een grondige spoeling van de oren met water tot er geen oorsmeer meer te zien is
• een ivermectine-injectie
• mijtdodende zalf
• Stronghold (ook tegen spoelwormen, vlooien, hartworm, …)
• Prednison.
Hou een besmet dier tijdens de behandelingsperiode zoveel mogelijk uit de buurt van andere honden en katten. Wanneer u nog ander huisdieren heeft, dienen deze uit voorzorg ook behandeld te worden.
De cyclus van een ei tot een volgroeide oormijt duurt drie tot vier weken. Het is dus belangrijk om de behandeling lang genoeg door te zetten.
honden, oormijt, oren Oorontstekingen bij honden komen vaak voor, bij katten iets minder. Twee types komen het vaakst voor: otitis externa (infectie van het externe oorkanaal) en otitis media (ontsteking van het middenoor).
Hoewel alle honden en katten een oorontsteking kunnen krijgen, komt het bij sommige rassen meer voor. Vooral honden met hangende oren, zoals cockerspaniëls en Bassethonden, of honden met harige binnenoren, zoals poedels en schnauzers, hebben er meer last van. Bij katten zijn het vooral de Perzische katten die er vaker last van hebben.
Bacteriën zijn bijna altijd de oorzaak van otitis externa. Andere oorzaken zijn een opeenstapeling van oorsmeer, dikke haren in het oorkanaal, vuil, een insect, een tumor of water in het oor. Soms zijn ontstekingen van het externe oorkanaal een secundair gevolg van een andere lichaamsinfectie.
Otitis Media is meestal het gevolg van een infectie van het externe oorkanaal die zich heeft uitgebreid tot het middenoor. Maar ook insecten, vuil, een zweer of het verkeerd schoonmaken van het oor kunnen leiden tot een infectie van het middenoor.
Oorontstekingen zijn erg onaangenaam voor je huisdier. Je hond of kat zal dat tonen door met zijn hoofd te schudden en aan zijn oor te krabben. Vaak wordt het oor rood, ontsteekt het en verspreidt het een vieze geur. Soms scheidt het ook een zwart of gelig vocht af.
Omdat oorontstekingen veel mogelijke oorzaken hebben, is het belangrijk je kat of hond te laten onderzoeken door een dierenarts, die kan vaststellen wat de juiste behandeling of medicatie is. Hij zal ook controleren of het trommelvlies nog intact is.
De dierenarts zal een staaltje nemen van de materie die het oorkanaal verstopt en het onder een microscoop onderzoeken. Zo kan hij met zekerheid zeggen wat de infectie veroorzaakt. Als hij een ophoping van vuil of een insect tegenkomt, zal hij het dier moeten verdoven om het oor zuiver te maken.
Een ontsteking van het middenoor is vaak moeilijker schoon te maken. De diagnose en de behandeling kunnen bestaan uit labtesten, X-stralen of zelfs chirurgie. 4 tot 6 weken kunnen voorbij gaan voordat de infectie verdwijnt.
Voor beide types oorontstekingen geldt dat je moet vermijden dat het oor van je huisdier vochtig wordt.
Hoe langer de infectie onbehandeld blijft, hoe langer het duurt voor hij geneest. Als je huisdier blijft schudden met en krabben aan zijn hoofd kan dat bovendien leiden tot andere problemen, zoals bijvoorbeeld gebarsten bloedvaatjes.
Waarschijnlijk zal de dierenarts je opdragen een tot twee weken lang dagelijks medicatie toe te dienen en het oor schoon te maken. Als je huisdier last heeft van een chronische of steeds terugkerende infectie, kan een ander probleem als een allergie of aandoening van de schildklier aan de basis liggen.
Baasjes kunnen voorkomen dat hun hond of kat een oorontsteking oploopt door wekelijks hun oren schoon te maken. Vooral allergische dieren, dieren met lange of behaarde oren of andere medische problemen hebben preventieve zorgen nodig.
honden, huisdieren, infectie, katten, oorontsteking, oren